SaugatSansar.com

मुटु रोग र रोकथामको उपाय

Posted by Anonymous Health 1:21 AM

धूमपानले क्यान्सरसँगै गठिया पनि

Posted by Anonymous Health 10:14 AM

काठमाडौ, वैशाख ३० -
स्वास्थ्यका लागि अत्यन्त घातक रहेको धूमपानले फोक्सोको क्यान्सर मात्र हैन, गठिया रोगसमेत निम्त्याउँछ । स्विडेनका अनुसन्धानकर्ताहरूले एउटा अध्ययनपछि यस्तो पत्ता लाएका हुन् । अनुसन्धानअनुसार प्रत्येक तीनवटा गठिया रोगीमध्ये एकलाई धूमपानकै कारणले यो रोग हुने देखिएको छ ।

अनुसन्धानमा आधाभन्दा बढी गठियाको रोगी जैविक कारणले हुने पनि खुलाइएको छ । धूपानले गठिया हुने कुरा १२ सय गठिया रोगीमा गरिएको अध्ययनपछि थाहा भएको

हो । यो अनुस्नधानमा १८ देखि ७० वर्षसम्मका व्यक्ति सामेल थिए ।

अनुसन्धानअनुसार ६१ प्रतिशत गठिया रोग आनुवांशिक कारणले हुन्छ । यसपछि भने धेरैजसो रोगी धूमपानबाट हुन्छ । २० चुरोटको दरले दिनहुँ २० वर्षसम्म सेवन गरेपछि मानिस सजिलै गठियाको फन्दामा पर्छ । यसरी गठियाको चपेटामा आउने खतरा अढाइ गुणा बढ्छ । तर धूमपान गर्दा सबैभन्दा बढी खतरा फोक्सोको क्यान्सरको हुन्छ ।

यसअघि गरिएको अनुसन्धानअनुसार धूमपानले फोक्सोको क्यान्सर हुने खतरा ९० प्रतिशत हुने देखिएको थियो । यसको दाँजोमा गठियाको खतरा धेरै कम छ । धूमपानले समेत गठिया हुन्छ भन्नेचाहिँ अहिलेसम्म खुलेको थिएन ।

Kantipur News

युवालाई भन्दा बढि बुढाबुढीलाई यौन चाहाना ?

Posted by Anonymous Health 10:45 AM

प्रजनन् अङ्गको विकास र अत्याधिक सेक्स हर्मोनको कारण युवावस्थामा बढी सेक्सको चाहना हुन्छ । उमेर ढल्कदै गएपछि सेक्स क्रियाकलापमा पनि कमी आउँछ । तर, अष्ट्रेलियाका युवापिंढीमा हालै गरिएको सेक्ससम्बन्धि सर्वेक्षणले सबैलाई हैरान पार्ने नतिजा बाहिर ल्याएको छ । सर्वेक्षणका अनुसार अष्ट्रेलियामा युवालाई भन्दा बढी बुढ्यौली उमेरका पुरुष तथा महिलामा बढी सेक्स चाहना हुन्छ ।
सर्वेक्षणमा १६ देखि २४ वर्ष उमेर समूहका युवाहरुले ज्यादा सेक्स नचाहेको प्रतिक्रिया दिएका थिए । यस्तो जवाफ दिने युवाहरु १२ प्रतिसत छन् । यसको उल्टो अन्य उमेर समूहका पुरुषहरुले भने चाहे जति सेक्स नपाएको गुनासो गरे । कैयौं पुरुषहरु त सेक्सकै दुनियाँमा मस्त रहेको पाइएको सर्वेक्षणमा संलग्न न्यू साउथ वेल्स युनिवर्सिटीका एसोसियट प्रोफेसरले बताए ।

त्यस्तै, सर्वेक्षणमा ३१ प्रतिशत पुरुषहरुले शारीरिक सम्बन्धभन्दा ज्यादा प्यारको भोको रहेको बताए । ३५ देखि ४४ वर्ष उमेरका पुरुषहरुले उनीहरुकै समकालिन महिलाहरुमा बढी सेक्सको चाहना रहेको जनाए । २८ प्रतिशत महिलाले खुलेर संभोगको उत्कट इच्छा हुने बताए । अचम्मको कुरा के छ भने ५५ देखि ६४ वर्षका बुढाहरुले पनि सेक्सको धेरै चाहना हुने खुलासा गरे । यसैगरी यहि उमेर समूहका २७ प्रतिसत महिलाले पनि बढी सेक्स चाहना हुने गरेको स्विकारे ।
सर्वेक्षण १६ देखि ६४ वर्ष उमेर समूहका ४ हजार ३ सय पुरुष र ४ हजार ४ सय महिलाहरुमा गरिएको थियो । यसअघि पाँच वर्ष पहिले गरिएको सर्वेक्षणले पनि युवालाई भन्दा बुढ्यौली उमेरकाहरुमा बढी सेक्स चाहना भएको देखाएको थियो । युवा उमेरमा शक्ति हुने र यौन चाहना पनि बढी हुने परम्परागत मान्यतालाई अष्ट्रेलियाका यी पछिल्ला सर्वेक्षणहरुले गलत सावित गरिदिएका छन् ।

Onlinekhabar

यौनशक्ति घट्दा पुरुषलाई बुढोको डर

Posted by Anonymous Health 10:16 AM

तपाई त बुढो हुनुभयो नी भन्यो भने उमेर ढल्किंदै गरेको पुरुषहरुको जवाफ हुन्छ-ज्यान बुढो भएपनि मन बुढो भाछैन् । ४० वर्ष टेकेपछि दोश्रो जवानी सुरु भएको ठान्छन अधिकांश पुरुषहरु । बुढ्यौलीले महिलाहरुलाई भने अलि चाँडै छुने गरेको छ ।

हालै गरिएको एक अध्ययनका अनुसार एक-चौथाई महिलाहरु एक/दुई केश फुल्ने वित्तिकै आफूलाई बुढो सम्झन्छन, उमेरले तिस नछोएकै किन नहोस् । ‘हाम्रो समाजमा महिलाहरु आकर्षक हुनु पर्ने मान्यता रहेको छ । त्यसैले होला जब महिला आफूलाई फेसनेबल पाउँदैनन्, तब बुढ्यौली लागेको मान्दछन्,’

लैनकस्टर विश्वविद्यालयका मनोबैज्ञानिक कैरी कपुरले भने । तर यसको विपरित पुरुषहरु आफू बुढो नै भए पनि ५९ वर्ष नकटेसम्म जवान ठान्छन् । एक अर्को अध्ययनले के देखाएको छ भने दुई-तिहाई पुरुषहरु आफ्नौ यौन क्षमता घटेपछि मात्र बुढो सम्झन्छन् ।

अन्य २२ प्रतिसत पुरुषले भने संगितको आवाज एकदम तेज महसुस भएपछि बुढो महसुस हुने बताए । त्यस्तै, १० प्रतिसत महिलाहरु आफ्नो रुपको सौदर्यतामा कमी आएपछि र ५० प्रतिसत बच्चालाई जन्म दिएपछि बुढेसकाल लागेका सम्झने अध्ययनले देखाएको छ ।

Onlinekhabar

यौन जिज्ञासा र समाधान

Posted by Anonymous Health 11:11 PM

के हस्तमैथुनले लिङ्गको आकार बढ्ला ?

यौन आनन्द पाउने उपायहरूमध्ये यौन अङ्गको घर्षण प्रमुख हो। यौनसम्पर्कमा यौनाङ्गहरू नै एक-आपसमा घर्षण गराइन्छ। यस्तो घर्षणको आनन्द अरू कसैको यौनअङ्गमा गराउँदा मात्र होइन, हातैले गराउँदा पनि पाइन्छ। हस्तमैथुन भनेको हातैले यौनाङ्ग चलाएर यौनआनन्द लिने यौन क्रियाकलाप हो। आफैंले गरिने अनेक किसिमका यौन क्रियाकलापलाई हस्तमैथुन भनिन्छ। किशोरावस्था तथा युवावस्थामा यौन इच्छा सबैभन्दा तीव्र र बढी हुने भए पनि उनीहरूले गर्ने यौन व्यवहारलाई रोकमात्र लगाइने भएकाले अन्य वैकल्पिक उपाय नभएको स्थितिमा हस्तमैथुनलाई नै यौनसन्तुष्टिको प्रमुख माध्यम बनाइन्छ, तर हस्तमैथुनका बारेमा कतिपय गलत धारणा व्याप्त पाइन्छ।
हस्तमैथुन वास्तवमा स्वाभाविक यौन क्रियाकलाप हो। यद्यपि कतिपय यसले हानि गर्छ कि भन्ने शंका गर्छन्। सिद्वान्ततः यौनसम्पर्क गर्दा र हस्तमैथुन गर्दा घर्षणबाट यौनआनन्द पाउने प्रक्रिया उस्तै हो। त्यसैले सम्भोग गर्दा हानि हुँदैन, तर हस्तमैथुन गर्दा हानि हुन्छ भन्न मिलेन। कतिपय गलत धारणा वा भ्रम व्याप्त भए पनि हस्तमैथुनले स्वास्थ्यसम्बन्धी हानि-नोक्सानी गर्दैन।
किशोरावस्थामा अनेकन् शारीरिक परिवर्तन हुन्छन्। एकातिर शरीरमा विभिन्न परिवर्तन हुन्छ भने यौनचाहना र त्यसप्रति विशेष अभिरुचि हुन्छ। शारीरिक परिवर्तनमा लिङ्गको आकार बढ्नु पनि एक हो र यसै बेला हस्तमैथुन पनि गर्न थालिन्छ। कतिपयले यस्ता परिवर्तन हस्तमैथुनका कारणले हुन्छ भन्ठान्छन्, तर वास्तविकता यो हार्मोनको प्रभावले हुने परिवर्तनको प्रभाव वा नतिजा हो। त्यसैले लिङ्ग बढाउन हस्तमैथुनलाई प्रभावकारी उपायका रूपमा लिन सकिँदैन।

के गर्दा लिङ्ग बढाउन सकिएला ?

वास्तवमा यो कुरा त्यति सजिलो छैन। संसारभर प्रयोग गरिने लिङ्ग बढाउने उपायहरूलाई मोटामोटी रूपमा चार प्रकारमा विभाजित गर्न सकिन्छ।
१. कसरत तथा हातैले तन्काउने विधिः दैनिक रूपमा पर्याप्त समय लिङ्ग-दोहन (दुहुने) जस्तो गरी तन्काउँदा पनि लिङ्गको नाप बढ्ने दाबी गरिन्छ।
२. तौल वा यन्त्रको सहायताले तन्काउने विधिः कुनै वजनदार वस्तु लिङ्गमा झुन्डयाई वा कअचभध-भहतभलमभच भएका यन्त्रको प्रयोग पनि लिङ्गको नाप बढाउने विधि हो। यस्तो विधिले अनावश्यक रूपमा लिङ्गमा चोट पुग्ने हुँदा सजग हुनुपर्छ।
३. पम्प प्रयोग गर्ने विधिः दबाब कम गर्ने पम्प प्रयोग गरी लिङ्गमा रक्त प्रवाह बढाउने यो विधिले अन्य समयमा भन्दा लिङ्ग कडा र बढी उत्तेजित हुने दाबी गरिन्छ। यसको दीर्घकालीन प्रभावका बारेमा त प्रश्न छँदैछ, ठीकसँग प्रयोग गर्न नजाने लिङ्गमा चोट पुग्ने सम्भावना पनि हुन्छ।
४. शल्यक्रियाः यो विधिमा लिङ्गलाई अडयाउने तन्तु (suspensary ligament) काट्ने, बोसो (fat) तन्तु भर्ने वा graft गर्ने वा अन्य वस्तु राख्ने (प्रत्यारोपण) गर्ने जस्ता अनेक उपाय गरिन्छ। यस्तो शल्यक्रिया कुशल शल्य चिकित्सकबाट गरिनु आवश्यक छ। त्यसका बाबजुद कतिपय स्थितिमा शल्यक्रिया गराउने व्यक्तिको आशाअनुरूप नतिजा नभएको कुरा पनि आएको छ, जसले असन्तोषलाई नै थप्छ।

Kantipur Saptahik

महिलाले नचाहाने ‘विहानी सेक्स’को विकल्प

Posted by Anonymous Health 9:12 AM

सम्भोगको समयबारे महिला र पुरुषवीचको मतभेद पछिल्ला केही अनुसन्धानले पुष्टी गरिसकेका छन् । दिनभरको कामबाट थकित पुरुषहरु सामान्यतया रात्री समयमा सम्भोगका लागि तयार हुदैनन् । रातको सुताई र आरामबाट अधिकांश पुरुष विहानीपख तन्दुरुस्त महसुस गर्छन र त्यहीबेला सम्भोगको चाहना राख्छन् ।

तर, महिलाहरु भने बिहानीपखको सम्भोगलाई रुचाउँदैनन् । उनीहरु सेक्सलाई गोप्य र रात्रीको क्रियाकलापको रुपमा लिन्छन् । महिलालाई भने झिसमिसेमै घरको काम गर्ने चटारो हुन्छ, जसका कारण उनीहरु निद्राबाट मुक्ति पाउनासाथ कामको चटारोमा पर्न थाल्छन, सेक्सको आनन्द लिने उनीहरुको धाउन्न हुँदैन । यही विपरित चाहनाका कारण अधिकांश जोडीको सेक्स जीवन तनावपूर्ण बन्न थालेको छ । तर, पछिल्लो समयमा यी विपरित चाहनाभित्रबाट पनि कसरी अधिकतम सन्तुष्टि लिने भन्ने उपायहरु सुझाउन थालेका बिज्ञहरुले ।

मिर्मिरे बिहानीअघि ओछ्यानमा मस्त निदाइरहेकी कोमल र निर्वस्त्र पार्टनर देखेपछि पुरुषमा यौैन चाहाना उत्कट हुने अनुसन्धानले देखाएको छ । दिनको काममा जानुअघि सम्बन्ध राख्ने चाहना हुने भएकाले विहानी सेक्सलाई मन पराउने पुरुषहरु बताउँछन् । तर बिहानै उठी स्नान गर्ने, चिया-खाजा तयार गर्नेदेखि लिएर खाना तयार गर्ने हतारोले महिलालाई भने त्यसवेला सेक्सको चाहना कम हुन्छ । ‘सेक्स शारीरिक आवश्यकता हो अनि टेन्सनमुक्त अवस्थामै जोडी सम्बन्ध राख्न मनपराउछन्,’ नयाँ दिल्लीका विवाह तथा सम्बन्ध विशेषज्ञ डा. कमल खुरानाले बताए, ‘विहानीपख यौन भावना जागृत हुनु र आफ्नो नजिकै स्त्री भएपछि पुरुष तयार भैहाल्छन् ।’ तर महिलाहरु केहिबेरको स्पर्श र चुम्बनपश्चात मात्र सेक्सका लागि अग्रसर हुने उनले थपे ।

महिलाहरु बिहानी सेक्सबाट टाढै रहन चाहन्छन् भन्ने कुरा दशक पुरानो भएको बताउँछिन् एस्कोर्टस् हार्ट इन्स्टिच्युटकी क्लिनिकल मनोबैज्ञानिक डा. भावना बर्मी । अहिलेको परिप्रेक्ष्यमा दुबै पुरुष र महिला दिनमा काममा ब्यस्त रहने भएकाले उनीहरुको लागि विहानी सेक्स खुसीको पल हुने गरेको उनले बताइन् ।

पार्टनरलाई आफूतिर अझ आकषिर्त गर्न पुरुषले फ्रेस शावर लिई शारीरिक क्रिया गर्नु उचित हुने अन्तराष्ट्रिय बैङ्किङ कम्पनीमा कार्यरत आशिषले -३३) आफ्नो अनुभव साटे । ‘महिलालाई विस्तारै उठ्न मनपर्छ र आखाँ खोल्दा किस र स्पर्शको वषर्ातले उनीहरुमा उमङ्ग ल्याउछ,’ अदिती नामका एक इन्जिनियरले बताए । यदि तपाईको पार्टनरलाई ‘बिहानी सेक्स’ मनपर्दैन ? यदि त्यसो हो भने यसको एउटै उपाय हुनसक्छ, प्रेमपूर्ण अधरपान र स्पर्श ।

Source:Onlinekhabar

किशोर-किशोरी र यौन-शिक्षा

Posted by Anonymous Health 8:18 AM

प्रदीप मेन्याङ्बो

सपना, महत्त्वाकांक्षा र जीवनको योजना नबनाइने बाल्यकाल अभिभावकको निगरानीमा बितेको हुन्छ, तर जब किशोर उमेर सुरु हुन्छ सुनौलो सपना पनि मन-मस्तिष्कमा आउन थाल्छ । त्यसबेला किशोर-किशोरीहरूमा सामान्य बानी, रुचि, हिंडडुल गर्ने शैली, खानपान, विचार, प्रस्तुति सबैमा परिवर्तन देखा पर्न थाल्छ । किशोर उमेरमा उनीहरूले सामान्यतः निम्न माध्यमिक र माध्यमिक तहको ज्ञान पाएका हुन्छन् । सुनौलो भविष्यसँगै प्रेम, क्यारियर तथा पहिचानको खोजी पनि यसैबेला सुरु हुन्छ । केही लजाउने, केही डराउने, तर उत्सुकता धेरै भएको अवस्था हो यो । विपरीत लिङ्गीप्रति आकषिर्त हुने उर्वर समय पनि यही हो ।

मानव रुचिमध्ये प्रेमपछि यौनसम्बन्ध सबैभन्दा बढी कौतूहलताको विषय मानिन्छ । यो विषय पनि उनीहरूले रहस्य र रोमाञ्चकताको तहमा राखेर जिज्ञासु नजर र मन दौडाउँछन् । यौनलाई बुझ्न मानसिक, शारीरिक, भावनात्मक रूपमै लालायित बन्ने उमेर हो किशोर उमेर । हिजोआज यौन छताछुल्ल छ । अव्यवस्थित छ, अर्थात् यौन अराजकता बढेको छ । किशोर-किशोरीहरू यौनप्रति उत्सुक र सचेत बन्न सामाजिक एवं पारिवारिक, सहरिया वातावरणले प्रेरित भैरहेका छन्, तर सही जानकारी पाउन सकिरहेका छैनन् ।

उनीहरूको यौन जिज्ञासा मेट्ने गरी विद्यालयमा यौनशिक्षा दिने कुनै पाठ्यक्रम तयार पारिएका छैनन् । किशोर-किशोरीको यौनप्रतिको जिज्ञासा, कौतूहलताजस्ता प्रश्नको जवाफ न अभिभावकले दिने गरेका छन् न त शिक्षकले । सामाजिक एवं पारिवारिक संस्कारअनुसार यौनका बारेमा अभिभावकहरूसँग खुलेर सोध्ने हिम्मत कमै कुनै किशोर-किशोरीमा होला । सरल ढंगले विज्ञानसम्मत व्याख्या गरेर किशोर-किशोरीको चित्त बुझाउन पनि कसैले सकेका छैनन् ।

कतैबाट पनि यौनसम्बन्धी जानकारी नपाएपछि विकल्पमा उनीहरू चलचित्र, यौन पत्रपत्रिका, उपन्यासका भरमा यौन जिज्ञासालाई थोरै भए पनि शान्त बनाउने प्रयास गरिन्छ । 'आधा गाग्रो पानी धेरै छचल्किन्छ' भन्ने उखानजस्तै उनीहरू पनि यौनको अधुरो ज्ञान लिएर विकृतिमा लाग्न सक्ने सम्भावना धेरै हुन्छ ।

किशोर-किशोरीको मन, आँखा र सोचलाई यौन जिज्ञासा हासिल गर्ने कुराबाट टाढा राखिए उनीहरूमा यौन विकृति उत्पन्न हुन सक्ने भएकाले बेलैमा सोच्नु आवश्यक हुन्छ । मनोवैज्ञानिकहरूका अनुसार किशोर-किशोरीहरूलाई सरल शैलीमा यौनज्ञान दिने उपाय धेरै छन् । जस्तै शारीरिक अङ्ग, तथा यौन प्रजनन स्वास्थ्यसम्बन्धी आधिकारिक पुस्तक पढ्न दिएर पनि उनीहरूको यौनजिज्ञासा मेट्न सकिन्छ । यौन तथा प्रजनन स्वास्थ्यसम्बन्धी गोष्ठी, सेन्टिमिटरनारजस्ता कार्यक्रममा बराबर सहभागी गराए पनि उनीहरूले भेरै कुरा बुझ्न सक्छन् । यौनज्ञान र शिक्षा दिने मन्दिरका टुूडालमा खोपिएका मूर्ति, चित्र देखाएर पनि उनीहरूको यौनजिज्ञासालाई कम गर्न सकिन्छ ।

यौनशिक्षा दिनुअघि किशोर-किशोरीलाई सही परिभाषा बुझाउन बिर्सन नहुने यौन शिक्षविद्हरूले बताउँदै आएका छन् । यौनको नाममा नैतिकताहीन, अश्लीलता प्रदर्शनतर्फ भने प्रेरित गर्नु हँुदैन । यौनशिक्षामार्फत यसको आवश्यकता, महत्त्वका बारेमा सही जानकारी दिन सके किशोर-किशोरीहरू यौन विचलनबाट मुक्त हुन सक्छन् । यौन शिक्षा दिनुको अर्थ केवल यौन समागम वा सम्भोग कलाको ज्ञान दिनु होइन, सही यौनशिक्षाको असर र विकृत यौन गतिविधिका बारेमा जानकारी दिनु, शरीर र स्वास्थ्यका बारेमा बताउनु पनि हो ।

गलत संगतमा परेका किशोर-किशोरीहरूमाथि निरन्तर निगरानी राख्नु आवश्यक छ । किशोर उमेरमा प्रवेश गरेका छोरा-छोरीले कस्ता टेलिभिजन कार्यक्रम हेर्दै छन् ? उनीहरूको संगत कस्तो छ ? वयस्क चलचित्र हेर्ने गरेका छन् ? कस्तो पुस्तक पढ्दैछन् ? फोन वा मोबाइलमा कोसँग कस्तो गफ कति लामो समयसम्म गर्दैछन् ? कोठा बन्द गरेर एक्लै वा विपरीत लिङ्गी साथीसँग लामो समयसम्म बसेका छन् कि छैनन् ? राति नसुती बस्ने गरेका छन् कि ? अङ्ग प्रदर्शन हुने अति छोटा स्कर्ट, अगाडिका वक्षका अधिकांश भाग देखिने पहिरन, पेन्टी देखाउने र शालिन संवादको सट्टा सार्वजनिक स्थलमा, घरमा, छाडा शब्द बोल्ने गरेका छन् कि ? जस्ता बानी-बेहोरालाई अभिभावकले निरन्तर निगरानीमा राख्नुपर्छ ।

किशोर-किशोरीमा यस्ता असामान्य र अस्वाभाविक लाग्ने बानी-बेहोरा देखिए तत्काल आमाले छोरीलाई र बाबुले छोरालाई नरम शैलीमा सम्झाए समाधानको उपाय चाँडै निस्कन सक्छ । गाली गरे वा हिंसात्मक उपाय अपनाए अभिभावक र छोरा-छोरीबीच संवादहीनता बढेर जान्छ ।

किशोर-किशोरीलाई स्पस्ट रूपमा यौनशिक्षा नदिएका कारण यौन विकृति बढेको छ । यौनाङ्गका बारेमा जानकारी नभएका किशोरीहरू पहिलो पटक रजस्वला भएको बेला रगत देखेर बिरामी भएको भनेर आत्तिएका घटना धेरै छन् । त्यस्तै राति सुतेको बेला अचानक स्वप्नदोष हँुदा शारीरिक विकृति भएको मान्ने र कमजोर महसुस गर्ने किशोरहरू पनि थुप्रै छन् । शिक्षक वा अभिभावकले किशोर-किशोरीलाई विकृत यौनबाट मुक्त गर्न रजस्वला, स्वप्नदोष, किशोर उमेरमा हुने यौनाङ्गमा परिवर्तन, यौन प्रजनन स्वास्थ्य, सुरक्षित यौनसम्बन्ध, सुरक्षित गर्भपतन, हस्तमैथुन, असुरक्षित गर्भपतन, गर्भनिरोधक साधन आदिका बारेमा सही जानकारी दिनु आवश्यक छ ।

यस्ता विषयमा बेलैमा जानकारी दिए युवावस्थामा प्रवेश गर्ने बेलामा गरिने यौनसम्बन्धी गल्तीबाट बचाउन सकिने यौन शिक्षा परामर्शदातृहरूको भनाइ छ । सही यौनशिक्षाले किशोरी उमेरमा हुने असुरक्षित गर्भ बोक्ने स्थितिलाई पनि रोक्न सकिन्छ । मनोविज्ञहरू भन्छन्— 'यौन शिक्षाले किशोर-किशोरीहरू यौनसम्बन्धी गलत धारणालाई खारेज गर्दै आत्मविश्वासी बनाउन महत्त्वपूर्ण भूमिका खेल्छ ।'

स्वस्थ यौन जीवनका कुरा

Posted by Anonymous Health 1:15 PM

के कन्डमको धेरै प्रयोगले प्रजनन स्वास्थ्यमा नकारात्मक असर पर्छ ?

Posted by Anonymous Health 2:19 AM

म २३ वर्षीया विवाहित महिला हुँ। मेरा श्रीमान् २४ वर्षको हुनुहुन्छ। हाम्रो विवाह भएको एक वर्ष भैसक्यो। आर्थिक रूपले सक्षम नभएसम्म सन्तान नजन्माउने विचार छ, तर पनि विवाहको एक महिनातिर बिनासाधन सम्भोग भयो र गर्भ रहने शंकाले आकस्मिक रूपमा सुनौलो चक्की प्रयोग गरें (साप्ताहिकमा पहिले प्रकाशित सल्लाहमा दिइएको मात्राअनुरूप)। त्यसपछि पनि फेरि तीन महिनातिर वीर्य परेजस्तो लागेर पुनः सुनौलो चक्की प्रयोग गरें। त्यसदेखि अहिलेसम्म सन्तान नजन्माउने मनसायले हामीले आपसी सहमतिमा कन्डम प्रयोग गर्दै आएका छौं। अहिले आएर लामो समयसम्म कन्डम प्रयोग गर्दा स्वास्थ्यमा नकारात्मक असर पर्छ साथै पछि सन्तान जन्माउन नसकिने हुन सक्छ भन्ने सुनें। त्यसपश्चातः मलाई आमा बन्न नसकुँला भन्ने डर लाग्न थाल्यो। के यो कुरा सत्य हो ? हामी अझ तीन-चार वर्षसम्म शिशु पाउन चाहँदैनौं। के कन्डमको धेरै प्रयोगले म वा श्रीमान्को प्रजनन स्वास्थ्यमा नकारात्मक असर पर्छ ? के नयाँ दम्पतीले पहिलो सन्तानभन्दा अघि अरू अस्थाई साधन जस्तै पिल्स, कपरटी, संगिनी सुई लगाउनु हुँदैन?

अनु.

सक्षम भएपछि मात्र सन्तान जन्माउने तपाईंको सोचको सम्मान गर्छु। परिवार नियोजन भनेको आफूले चाहेको संख्यामा चाहेअनुसार चाहेका बेला सन्तान जन्माउने हो। गर्भनिरोधकका साधनले यो कार्यमा सहयोग गर्छ। कन्डम के हो ?

कन्डम पुरुषहरूले यौनसम्पर्कका बेला प्रयोग गर्ने एक विशेष किसिमको रवरले बनेको लिङ्गमा लगाउने पातलो खोल हो। अहिले सामान्य रू पमा बजारमा उपलब्ध हुने पुरुषको लिङ्गमा लगाइने कन्डम ल्याटेक्स रबरबाट बनेको हुन्छ। अहिले महिला कन्डम पनि उपलब्ध हुन थालेको छ। कन्डमको प्रयोगले गर्भ निरोध हुने मात्र होईन, यसले एचआईभी तथा यौनरोगको संक्रमणबाट पनि बचाउँछ। सही तरिकाले प्रयोग गर्दा कन्डमको प्रभावकारीता उच्च छ। कन्डम लगाएपछि वीर्य स्खलन हुँदा योनिमा पर्न पाउँदैन, त्यसैले वीर्यमा भएका शुक्रकीट पनि पाठेघरमा पस्न पाउँदैनन्, त्यसैले गर्भ रहने कुरै आउँदैन। के कन्डमको प्रयोगले स्वास्थ्यमा नकारात्मक असर पर्छ ?

कन्डम गर्भ निरोधका लागि मात्र होईन, यौन स्वास्थ्यलाई सुरक्षित बनाउन प्रयोग गरिने साधन पनि हो। यसले एचआईभी तथा यौनरोगको संक्रमणबाट पनि बचाउँछ। तपाईंले यस्तो कुरा कहाँबाट कसरी सुन्नुभयो, जानकारी दिनुभएको भए जवाफ दिन सजिलो हुने थियो। सामान्यतः कन्डमको प्रयोगले पुरुष तथा महिला दुवैको स्वास्थमा कुनै नकारात्मक असर पार्दैन।

कतिपय व्यक्ति कन्डमले यौनसन्तुष्टि नदिने बताउँदै कन्डमको प्रयोगलाई झन्झटिलो मान्छन्। वास्तवमा कुरा त्यसो होइन। सीधा सम्पर्कभन्दा कुनै वस्तु बीचमा राखेर सम्पर्क गर्दा फरक त पर्ने नै भयो। केही व्यक्तिले यसलाई यौनसन्तुष्टि कम गराउने कारक माने पनि जान्ने व्यक्तिका लागि यो कुरा फरक हुन सक्छ। यसमा अभ्यस्त हुन सके मजाले यौनसन्तुष्टि पाउन सकिन्छ। लिङ्गमा कन्डम लगाउने कुरालाई पाक्क्रीडासँगै जोड्न सक्नुपर्छ। आफूलाई आवश्यक पर्ने कन्डमको प्याकेट ओछयानको नजिकै राख्नुपर्छ, जसले गर्दा यौन क्रियाकलाप (पाक्क्रीडा) सुरु गरिसकेपछि त्यसको निरन्तरतालाई टुटाउनु नपरोस्। यसरी पाक्क्रीडाकै निरन्तर क्रियाकलापका रूपमा कन्डम लगाउने प्रक्रियालाई पनि सँगसँगै लिएर जाने अभ्यास गरे झन्झटिलो नलाग्ने मात्र होइन, त्यसले यौन उत्तेजना पनि बढाउँछ। कन्डम लगाउने कार्यमा श्रीमान्-श्रीमती दुवै सहभागी भए सुनमा सुगन्ध थपिन्छ।

महिला तथा पुरुष यौन प्रतिक्रिया चक्रमा केही भिन्नता हुने कुरा हामीले यसअघि पनि उल्लेख गरेका थियौं। चरमसुख प्राप्त गर्न महिलालाई केही बढी समय लाग्न सक्छ भने चरमसुखपछि पुरुष चभाचबअतयचथ उभचष्यम मा जान्छ। कन्डमले लिङ्गको संवेदनशीलतामा पार्ने फरकले पुरुष तुरुन्तै चरमसुख तथा वीर्य स्खलनको चरणमा पुग्दैन र त्यसका लागि केही समय लाग्छ। यसरी केही बढी समय लाग्नुलेे महिलालाई यौन चरमसुख पाउने कार्यमा सहयोग नै पुर्‍याउँछ। अर्कातिर, कतिपय पुरुष जसलाई शीघ्रस्खलनको समस्याले सताएको हुन्छ र कन्डमको प्रयोग यस्तो बेलामा उपचार सावित हुन सक्छ। त्यसैले कतिपय व्यक्तिमा कन्डमले यौन सन्तुष्टिलाई कम गर्छ भन्ने धारणा भए पनि उक्त कुरा सत्य होइन भन्ने कुरा बुझ्नु आवश्यक छ।

के सन्तान जन्माइनसकेका महिलाले परिवार नियोजनका साधन प्रयोग गर्नु हुँदैन ?

सन्तान नजन्माई गर्भनिरोधका साधन प्रयोग गर्नु हुँदैन भन्ने सोच कतिपय व्यक्तिमा भए पनि त्यो साँचो होईन। ठूला-ठूला अध्ययन अनुसन्धान गरेर विश्व स्वास्थ संगठनले व्यक्तिको स्वास्थ्य तथा अन्य कुरा हेरी गर्भनिरोधका साधन प्रयोग गर्न सकिने वा नसकिने वा के कस्तो कुरामा ध्यान दिने भनेर मापदण्ड नै बनाएको छ अनि नेपालको प्रजनन स्वास्थ्य राष्ट्रिय मापदण्ड पनि त्यसै अनुरूपको छ।

सन्तान जन्माउन बाँकी विवाहित महिलाले मात्र होइन, किशोरीहरूले पनि खाने चक्की प्रयोग गर्न मिल्छ। त्यसैगरी तीनमहिने सुई वा संगिनी सुई सन्तान नजन्माइसकेका महिलाले पनि प्रयोग गर्न सक्छन्। अन्य साधनको तुलनामा गर्भ रहन केही समय बढी लाग्न सक्छ। कपरटी पनि सन्तान नजन्माइसकेका महिलाले प्रयोग गर्न मिल्छ। सन्तान नजन्माई यसलाई प्रयोग गर्नु हुँदैन भन्ने कुराको कुनै वैज्ञानिक आधार छैन।

सन्तान जन्माइसकेको होस् वा जन्माउन बाँकी नै होस्, सुनौलो चक्की प्रयोग गर्न थालेपछि प्रायःजसो देखिने साधारण असरमा वाकवाकी लाग्ने, महिनावारीको बीचमा रगतको थोपाथोपी देखिने, हल्का टाउको दुख्ने, स्तन छुँदा हल्का दुख्ने आदि छन्। केही मोटाउनु वा महिनावारी नहुन पनि सक्छ। यसको प्रयोग गर्नुअघि यसको सबै पक्षका बारेमा राम्रो थाहा पाउन परिवार नियोजनको सेवा दिने कुनै पनि स्वास्थ्य संस्थाबाट परामर्श लिनुपर्ने हुन्छ। यसबाहेक परिवार नियोजनका अन्य उपायहरूका बारेमा पनि जानकारी लिई उपयुक्त उपाय छनौट गर्न सकिन्छ।
Source:Saptahik

Withania somnifera

Posted by Anonymous Health 9:40 AM

Enlarged Prostrate

Posted by Anonymous Health 9:22 AM

Prostate gland is a male reproductive organ. It is walnut- shaped and produces seminal fluid. It is located below bladder; it actually surrounds a portion of the bladder and the beginning of the urethra. Benign prostatic hyperplasia (BPH) is a prostate problem that is less serious from a survival perspective, but far more important in terms of the number of men affected. Hyperplasia is an excessive growth of normal cells, unlike cancer, where cells are abnormal. Therefore, benign prostatic hyperplasia means a non-malignant, excessive growth of prostate cells.
Ayurveda advocates two conditions known as mootrakruchra and mootraghaata, which coincide with the symptoms of prostatism. Mootrakruchra or strangury is characterized by severe pain in passing urine whereas in mootraghaata, there is total suppression or intermittent flow of urine during urination. Prostatism is often used to refer to the collection of symptoms caused by BPH. BPH symptoms can be divided into two categories-obstructive symptoms and irritative sumptoms.
Obstructive symptoms include hesitancy, weak stream, intermittency, incomplete emptying and terminal dribbling. Irrigative symptoms include increased frequency, nocturia (increases urination during nights), urgency, urge incontinence, dysuria (painful urination), haematuria (blood in urine), enuresis (absence of urination), urinary tract infection and urinary retention.

SELF HELP APPROACH AND AYURVEDIC REMEDIES
- It is better to take hot baths. Remain sexually active. Avoid dampness and cold temperatures. Don't let the bladder get full. Urinate as soon as the urge arises. Take time to urinate when it is convenient even if there is no urge. Relax when you urinate. When you take long trips, make frequent stops to urinate. Keep a container in the vehicle in which you can urinate. Sit in a hard chair instead of a soft one whenever possible. Limit coffee, tea, alcohol and spicy foods.
- Drink eight or more glasses of water everyday, but do not drink liquids around bedtime. Reduces stress and don't smoke.
- You should avoid allopathic medications for colds and allergy that contain decongestants such as pseudoephedrine.
- Certain anti-histamines can also slow urine flow in some men with BPH. Other drugs that may exacerbate symptoms are certain anti-depressant and drugs used to treat spasticity. Diuretics and alcoholic beverages can also make matters worse.
- Pelvic floor muscle exercises are useful to prevent urine leakage. They strengthen the muscle of the pelvic floor that both support the bladder and close the sphincter. The exercise consists of repeatedly tightening and releasing the pelvic muscle. Since the muscle is internal and is sometimes difficult to isolate, it is better to practice while urinating. Contract the muscles until the flow of urine is slowed, or stopped and then release it. Generally, 5 to 15 contractions attempting to hold each contraction for ten seconds, three to five times a day give good results.
- Some form of light exercise such as swimming, jogging or walking is preferable, as is avoiding a completely sedentary lifestyle, which allows blood to stagnate in the pelvic area. If you must sit down all day at work, get up every two to three hours and move about, this stimulates blood circulation in the lower extremities. Massage, steam baths, and activities that produce sweating and increased blood circulation are advised.
- Natural therapies have a long history of use in our country to support optimal prostrate health. Gokshura (gokhru), whose botanical name is Tribulus terrestris, has been traditionally used in treating urogenital conditions. Take two teaspoonfuls of the fruit, grind coarsely and bring to a boil in two cups of water until half the water remains. Take a cup of this. You can also take it along with sugar and milk if you prefer. Gokshura may also be boiled in milk. Similarly, two other herbal plants are varuna (Crataeva religosa) and punarnava (Boerhavia diffusa ). These have been shown to be effective for symptoms of BPH. In different clinical trials, both of these have shown significant anti-inflammatory effect, especially pertaining to genito-urinay tract.
- Silajit, a herbo-mineral compound ejected out of rocks during hot weather in the lower Himalayas is specially used in genito-urinary disease. For the dosage and duration, please consult with your Ayurvedic physician, as it is variable in terms of the severity of the disease.
- Kshaaras are the alkaline salts obtained from the ash of medicinal plants. Yavakshaara is one such substance obtained from dried wheat plant, before blooming. This contains altered form of potassium carbonate, which is indicated in enlargement of the glands with special concern of prostate.
- Long-term insufficient zinc intake is also linked to BPH. Good dietary sources of zinc include meat, eggs and seafood. Yassada bhasma, obtained by calcination of zinc is the specific medicine for this purpose. A daily dose of 125 to 250 mg with honey will give relief from the problem.
- Early and mild cases respond well to chandra prabhavati, 2 tablets twice a day with warm milk.

Source:Ayurnepal

यसरी भइन्छ स्वस्थ

Posted by Anonymous Health 9:28 AM

शरीरलाई चुस्त र निरोगी राखी सधैँ युवाजस्तो भइरहन कसलाई मन पर्दैन होला ! यसका लागि हिजोआज खाद्यचेतनासम्बन्धी धेरै सन्देशहरू सुनिन्छन्। जस्तो कि, ठिक्क खाऔँ, धेरै बाँचौँ, फलफूल, गेडागुडी बढी खाऔँ, स्वस्थ रहौँ इत्यादि। के हो त वास्तविकता?

हामीले धेरै खाने खाद्यपदार्थहरूमा हाम्रो शरीरलाई चाहिने आवश्यक पौष्टिक पदार्थका अतिरत्ति अन्य रसायन पनि हुन्छन्, जो विभिन्न रोगका विरुद्ध लड्ने गर्छन्। तिनीहरूमध्ये पोलिफेनोल एक हो। रसायनशास्त्रको भाषामा पोलिफेनोल भन्नाले दुई वा दुईभन्दा बढी फिनोल रंिग भएका रसायनलाई भनिन्छ, जुन गेडागुडी, भटमास, फलफूल अनि पेय पदार्थहरू -चिया, कफी, वाइन)मा प्रसस्त मात्रा पाइन्छ। हाम्रो शरीरले विभिन्न खाद्यपदार्थहरूबाट प्रतिदिन करबि एक ग्राम पोलिफेनोल प्राप्त गर्छ, जुन अन्य पोषकजस्तै भिटामिनहरूभन्दा अधिक हो। सन् १९९० को सुरुदेखि पोलिफेनोलले उपभोक्ता एवं स्वास्थ्य अनुसन्धानकर्ताहरूको निकै ध्यानाकर्षण गरेको छ।

अध्ययन अनुसार, पोलिफिनोलयुक्त खाद्यपदार्थहरूको नियमित सेवनले विशेष गरी उमेरसँग सम्बन्धित दीर्घरोगहरूजस्तै क्यान्सर, मधुमेह, हृदयरोग नियन्त्रणमा सहयोग गर्छ। अचेल एन्टी-अक्सिडेन्टबारेमा धेरै चर्चा सुनिन्छ। जसले स्वास प्रणालीको तनाव -अक्सिडेटिव स्ट्रेस)सँग सम्बन्धित रोगहरूलाई नियन्त्रण गर्न सहयोग गर्छन्। विभिन्न कारणले हाम्रो शरीरमा अक्सिजनयुक्त पि| यार्डिकलहरू आवश्यकताभन्दा बढी पैदा भएपछि तिनले हाम्रो शरीरलाई हानि पुर्‍याउन थाल्छन्। यस्ता हानिकारक पि| यार्डिकलहरूलाई पोलिफेनोलले तह लगाउन सक्ने भएकाले यिनीहरू एन्टी-अक्सिडेन्टका रूपमा चिनिन्छन्। जस्तै- कुयर्सेटिन् भन्ने पोलिफेनोल, जुन स्याउको बाहिरी छाला अनि रातो प्याजमा प्रसस्त मात्रामा हुन्छ, जुन ज्यादै शक्तिशाली एन्टी-अक्सिडेन्ट हो। त्यसैले स्याउ बोक्रासहित खाँदा शरीरलाई बढी फाइदा हुन्छ।

नेपाली भोजनमा गेडागुडीको महत्त्वपूर्ण स्थान छ। उदाहरणका लागि क्वाटी, जुन नेपालीहरूले ज्यादै मन पराउने खाद्य परकिारमध्ये एक हो र यसमा अन्य गेडागुडीको साथ भटमास पनि मिसिएको हुन्छ। नेपाली भटमास ज्यादै स्वादिष्ट अनि गुणकारी हुन्छ। एसियाली मुलुकहरूमा हजाराँै वर्षदेखि भोजनका रूपमा प्रयोग गरनिे भटमास प्रोटिन र खाने तेलको प्रमुख स्रोत हो। विशेष गरेर शाकाहारी समाजका लागि भटमासको प्रोटिन अति आवश्यक छ। सोए मिल्क र सोए वर्गर आज पश्चिमी मुलुकहरूमा ज्यादै लोकपि्रय हुँदै गएका छन्। अध्ययन अनुसार भटमास अनि भटमासबाट बन्ने खाद्यपदार्थहरू जस्तै मिसो, तेम्पा र तोफु ज्यादै खाने जापानी, चिनियाँ अनि इन्डोनेसियन महिलाहरूमा स्तनको क्यान्सर पश्चिमी मुलुकका महिलाको भन्दा कम हुने गर्छ।

अचेल पश्चिमी देशका बजारमा भटमासबाट उत्पादित पोषक तत्त्वहरू प्रसस्त मात्रामा पाइन्छन्। तर, यस्ता तत्त्वमा फाइटो एस्ट्रोजेनको मात्रा ज्यादै धेरै भयो भने हाम्रो शरीरलाई फाइदाभन्दा बेफाइदा गर्न सक्छ। जस्तो कि भटमासमा पाइने जेनिस्ती भनिने पोलिफेनोलमा एस्ट्रोजेनिक गुण रहेको हुन्छ। यसको अत्यधिक प्रयोगले प्रजनन क्षमतामा नकारात्मक असर पार्नुका साथै क्यान्सर बढाउने सम्भावनालाई पनि नकार्न सकिन्न। त्यसैले अत्यधिक मात्रामा यस्ता तत्त्व सेवन गर्दा सावधानी पुर्‍याउनुपर्छ।

पोलिफेनोलको चर्चा गर्दा रातो वाइनको चर्चा गर्नु आवश्यक हुन्छ। रातो वाइनको उपयुक्त अनि नियमित सेवनले सट्रोक र हृदयसम्बन्धी रोगहरूबाट बच्न सहयोग गर्छ। धेरैजसो प|ान्सेलीहरू चिल्लोयुक्त खाना बढी खाए पनि स्वस्थ रहन्छन्। यो एउटा विरोधाभासपूर्ण कुरा हो। किनभने, चिल्लो पदार्थको बढी उपभोगले त हृदयसम्बन्धी रोग बढी हुुनुपर्ने हो। तर, प|ान्सेलीहरूमा यो कम लागू हुँदैन किन? यसको उत्तर के हुनसक्छ भने उनीहरू नियमितजसो रातो वाइन पिउने गर्छन्, जसमा हृदयरोगविरुद्ध लड्ने पोलिफेनोल हुन्छ। यसलाई प|ेन्च पाराडक्स भनिन्छ। रातो वाइनमा बढीमा दुई हजारदेखि छ हजार मिलिग्राम/लिटर पोलिफेनोल रहन्छ। यी पोलिफेनलहरूमध्ये अंगुरको बोक्रामा पाइने रेस्वेरट्रोलले धेरै अनुसन्धानकर्ताहरूको ध्यान आकषिर्त गरेको छ। प्राप्त रपिोर्ट अनुसार रेस्वेरट्रोलले क्यान्सरजस्तो समस्याका विरुद्ध लड्ने गर्छ। यद्यपि, यसको मात्रा रातो वाइनमा ज्यादै न्यून हुने गर्छ। हुन त रातो वाइन एक महँगो अल्कोहोलिक पेय पदार्थ भएकाले हामी नेपालीहरूका लागि सहजै उपलब्ध छैन।

अर्को कुरा हाम्रो समाजमा अल्कोहलिक पेय पदार्थलाई सांस्कृतिक एवं धार्मिक आधारमा स्वीकार्य नगर्ने पनि छ। यसरी यो बहुसंख्यक नेपालीको पेय पदार्थ हुन सकेको छैन। तर, यसमा चिन्ता लिनुपर्दैन किनभने यसको विकल्पमा हामी ग्रीन टी पिउन सक्छाँै। ग्रीन टीलाई उचित मात्रामा उपयुक्त तरकिाले पिउने गरे केही मात्रामा रातो वाइनमा भएका क्याटेकिन्स पोलिफेनोल हाम्रो शरीरले प्राप्त गर्न सक्छ। ग्रीन टीमा ईजीसीजी भन्ने पोलिफेनोल प्रसस्त पाइने भएकाले यसको क्यान्सर नियन्त्रणमा विशेष महत्त्व छ।

अति सेवनले अमृतलाई पनि विष बनाउँछ भनेझैँ अत्यधिक चियाको सेवनले शरीरमा क्याफिनको मात्रा बढ्छ। चियामा करबि तीन प्रतिशत क्याफिन हुने गर्छ। क्याफिन एउटा यस्तो रसायन हो, जसले हाम्रो स्नायु प्रणाली, मुटु र स्वासप्रश्वासलाई उत्तेजित पार्छ। साथै, हाम्रो पेटमा नचाहिँदो मात्रामा अम्ल उत्पादन गर्छ। अचेल क्याफिन कम वा नभएको अर्थात् डिक्याफिनेटेड चिया पनि प्रयोग गर्ने चलन छ। सारमा भन्नुपर्दा ग्रीन टी/चिया वा रातो वाइन उचित मात्रामा पिउँदा शरीरलाई धेरै फाइदा हुनसक्छ। पोलिफेनोलहरू एन्टी-अक्सिडेन्ट, एन्टी इन्फ्लामेटरी एवं एन्टी क्यान्सर हुनसक्ने भएकाले पोलिफेनोलयुक्त खाद्यपदार्थ बढीभन्दा बढी हाम्रो नियमित भोजनमा हुनु अति आवश्यक छ। त्यसैले प्रतिदिन भटमासको परकिार, एक-दुई कप ग्रीन टी वा रातो वाइन भोजनमा सामेल गरौँ अनि स्वस्थ रहौँ। ध

-प्रसाईं अमेरिकाको युनिभर्सिटी अफ अलबामाका फार्मिकोलोसी र टोक्सीकोलोजीका असिस्टेन्ट प्रोफेसर हुन् ।)

Source:Kantipur Nepal

ख्याल गर्नुस् है.. अनियमित सेक्सबाट हृदयघात हुनसक्छ

Posted by Anonymous Health 3:21 AM

सामान्यतया स्वस्थ र खुसी जीवन जिउन सेक्स अति फाइदाजनक मानिन्छ । तर यहि सेक्स अनियमित भएमा भने घातकसिद्व हुनसक्छ । विशेषगरी शारारिक ब्यायाम कम गर्ने र हृदयघात भएका ब्यक्तिलाई ।

अमेरिकी बैज्ञानिकहरुले हालै गरेको एक अनुसन्धानअनुसार सेक्स अनियमित हुँदा हृदयघात हुने सम्भावना अन्य अवस्थामा भन्दा तीन गुणा बढी हुन्छ । सेक्स र शारीरिक क्रियाकलापमा केहि समानता हुने हुँदा हृदय रोगी तथा ब्यायाम कम गर्ने अल्छी प्रवृतिका ब्यक्तिहरुमा यसले नकारात्मक असर गर्ने उनीहरुले बताए । सेक्स मात्र हैन, खेलकुद बानी पनि अनियमित हुँदा मुटुको धडकन खतरनाक तहमा पुगी रक्त सञ्चारमा समस्या आउने अनुसन्धानकर्ताहरुले पत्ता लगाएका छन् ।

सेक्स गर्दा र यसपछिको समयमा पनि हृदयघात हुन सक्ने सम्भावना सामान्य अवस्थामा भन्दा २.७ पटक बढी हुने बोस्टनस्थित टफ्टस् मेडिकल सेन्टरका डाक्टर इसा डाहब्रेलाई बुझाइएको अनुसन्धानको निचोडमा उल्लेख छ । ‘हृदयघात हुने सम्भावना सेक्स वा खेल खेलेको एक वा दुई घण्टासम्म हुन्छ,’ अनुसन्धान टोलीका एक सदस्य जेसिका पलले बताइन् ।

यसैगरी, शारारिक ब्यायाम कहिल्यै नगर्ने ब्यक्तिहरुमा खेल खेल्दा मुटसम्बन्धि रोगबाट मृत्यु हुने सम्भावना अत्याधिक रहेको अनुसन्धानबाट पत्ता लागेको छ । यद्यपी, नियमित ब्यायामबाट तनाब कम हुने र मुटुमा पनि सकरात्मक प्रभाव पार्ने अन्य अध्ययन तथा अनुसन्धानले पुष्टि गरेको छ । यसर्थ, अमेरिकी अनुसन्धानकर्ताहरुले सर्वसाधारणलाई हल्कारुपमा नियमित ब्यायाम गर्न सुझाब दिएका छन् । यो नियम सेक्स जीवनमा पनि लागू हुने उनीहरुले बताए । नियमित सेक्स गर्ने ब्यक्तिहरुमा अरुलाई भन्दा कम हृदयघातको सम्भावना हुने अनुसन्धानको निष्कर्ष छ ।

Source:Onlinekhabar

उच्च रक्तचापको उच्च जोखिम

Posted by Anonymous Health 2:31 AM

मुटुले शरीरको शिरदेखि पैतालासम्म सम्पूर्ण भागमा शुद्ध रगत पुर्‍याउँछ। यसरी पम्प गर्दा सम्पूर्ण रक्तनलीको भित्तामा जुन दबाब पर्छ, त्यसलाई रक्तचाप भनिन्छ। जब मुटु खुम्चेर रगतलाई मुख्य रक्तनलीमार्फत शरीरतिर फ्याँक्छ, त्यसबेला रक्तचाप सबैभन्दा बढी हुन्छ र रगत विस्तारै स-साना रक्तनली तथा कोषिकाहरूमा पुग्छ, त्यसबेला क्रमशः रक्तचाप कम हुन्छ। मुटु पम्प हुँदा रक्तनलीको भित्तामा हुने रक्तको दबाबलाई 'सिस्टोलिक ब्लडप्रेसर' भनिन्छ। मुटु फैलिँदा मुटु रक्तले भरएिको हुन्छ। उक्त समयमा धड्कनको बीचमा मुटु आराम गरेको अवस्थामा रक्तनलीमा जुन कम दबाब पर्छ, त्यसलाई 'डाइस्टोलिक ब्लडप्रेसर' भनिन्छ। कुनै कारणवश रक्तनली साँघुरो वा कडा भएमा रक्तनलीमा प्रचुर दबाब पर्छ। त्यसलाई उच्च रक्तचाप अर्थात् हाइपरटेन्सन भनिन्छ।

३०-५० प्रतिशत व्यक्तिहरूमा उच्च रक्तचापको लक्षण नदेखिने भएकाले तथा पछि हृदयाघात, पक्षघात, मिर्गाैला फेलरजस्ता गम्भीर असर गर्ने भएकाले यो रोगलाई 'मौनघातक'का रूपमा लिइन्छ। सामान्यतयाः वयस्कको रक्तचाप १२०/८० एमएमएचजीभन्दा कम हुन्छ। १२०- १३९/८०-८९ एमएमएचजीलाई उच्च रक्तचाप उन्मुख अवस्था मानिन्छ। १४०-१५९/९०-९९ एमएमएचजीलाई उच्च रक्तचाप भनिन्छ भने १६०/१०० एमएमएचजी वा सोभन्दा बढीलाई जोखिमपूर्ण उच्च रक्तचाप मानिन्छ।

मुख्यतया रक्तचाप दुई प्रकारको हुन्छ। ९० प्रतिशतभन्दा बढी व्यक्तिहरूलाई यसको कारण थाहा हुँदैन, जसलाई 'प्राइमरी हाइपरटेन्सन' भनिन्छ। ५-१० प्रतिशत व्यक्तिहरूलाई अन्य रोगको पाश्र्व प्रभावस्वरूप उच्च रक्तचाप हुन्छ, त्यसलाई 'सेकेन्डरी हाइपरटेन्सन' भनिन्छ। सेकेन्डरी हाइपरटेन्सनको प्रमुख कारणहरूमा दीर्घमिर्गाैलाको रोग, मिर्गाैलामा रगत पुर्‍याउने रक्तनलीको रोग, लामो समय मदिरा सेवन, हार्मोनको खराबी, इन्डोक्राइन ट्युमर आदि पर्छन्। प्राइमरी हाइपरटेन्सन परविारमा वंशाणुगत समस्याका रूपमा पनि देखा पर्छ।

उच्च रक्तचाप मुटु, रक्तनली, हृदयाघात तथा मिर्गाैला फेलरको प्रमुख कारक हो। त्यस्तै यो रोग कम उमेरमा हुने मृत्यु र अचानक हुने मृत्युको प्रमुख कारक तत्त्व हो। विश्वमा एक अर्ब अर्थात् २५ प्रतिशत जनसंख्या उच्च रक्तचापले ग्रस्त छ भने उच्च रक्तचापका कारण वाषिर्क ७२ लाखको मृत्यु भइरहेको छ। सन् २०१५ मा १ अर्ब ५० करोडभन्दा बढी जनसंख्यामा यसको प्रकोप हुने र वाषिर्क दुई करोडको मृत्यु हुने अनुमान गरएिको छ। हाल अमेरकिामा २० वर्षभन्दा बढी उमेरका ७३ मिलियन व्यक्तिलाई उच्च रक्तचाप छ अर्थात् प्रत्येक तीन जनामा एक जनालाई रक्तचापको समस्या छ। त्यस्तै, थप पाँच करोड व्यक्ति रक्तचाप उन्मुख छन्। युरोपमा उच्च रक्तचापका कारण वाषिर्क ४३ लाख व्यक्तिहरूको मृत्यु हुन्छ भने जर्मनी र स्पेनमा प्रत्येक दुई वयस्कमा एक जनालाई उच्च रक्तचाप छ।

बेलायतमा उच्च रक्तचापका कारण प्रतिवर्ष २ लाख २७ हजार व्यक्तिलाई हृदयाघात हुन्छ, जसमध्ये ३० प्रतिशतको मृत्यु हुन्छ। अस्ट्रेलियामा २५ वर्षभन्दा बढी उमेरका ३६ लाखभन्दा बढी व्यक्तिलाई उच्च रक्तचाप छ। त्यस्तै चीनमा प्रत्येक चार जनामा एक जनालाई अर्थात् २० करोडलाई उच्च रक्तचापको समस्या छ। तीमध्ये ३० प्रतिशतलाई आफ्नो रोग थाहा छैन भने २५ प्रतिशत उपचार गररिहेका छन्। त्यस्तै, नेपालमा ३३.८ प्रतिशत वयस्कलाई उच्च रक्तचापको समस्या छ। विश्व स्वास्थ्य संघका अनुसार, सन् २०२५ सम्म प्रत्येक पाँचमा एक जनालाई उच्च रक्तचाप हुनेछ। विकसित देशमा ३० प्रतिशतलाई यो रोग लागेको थाहा छैन, १५ प्रतिशतले थाहा भए पनि उपचार गरेका छैनन्, २५ प्रतिशतले उपचार गरे पनि रक्तचाप नियन्त्रणमा छैन र ३० प्रतिशतले मात्र यसको सही उपचार लिइरहेका छन्। हाम्रोजस्तो कम विकसित देशमा यसको निदान एवं उपचारको तथ्यांक विकराल छ।

उच्च रक्तचाप परीक्षणका लागि समय-समयमा रक्तचाप जचाउनु पर्छ। रक्त परीक्षणबाट कोलेस्टेरोल, एल्बुमिन, सोडियमको मात्रा तथा थाइराइडको समस्या थाहा हुन्छ। अल्ट्रासाउन्ड, डोप्लर अल्ट्रासाउन्ड, ईसीजी, इकोकार्डियोग्राम, टीएमटी आदि परीक्षणबाट यसको अवस्था एवं असर पत्ता लाग्छ। त्यस्तै, छातीको एक्सरेबाट मुटु सुन्निएको तथा आँखाको जाँचबाट नेत्रगत असर पत्ता लाग्छ।

रक्तचाप वृद्धि भएमा मुटुरोग विशेषज्ञसँग नियमित जाँचपडताल गरेर औषधी सेवन गर्नुपर्छ। तनाव घटाउने, शरीरमा जम्मा भएको अनावश्यक लवण तथा तरल पदार्थ बाहिर निकाल्ने, रक्तनलीलाई फराकिलो बनाउने, मुटुको ढुकढुकी नियमित गराउने, रक्तनली तथा मुटुको मांसपेशी हल्का खुकुलो पार्ने, कोलेस्ट्रोल नियन्त्रण गर्ने, रगतलाई पातलो बनाउने आदि औषधीहरू रोगको प्रकृति र गम्भीरता अनुसार चिकित्सकले सिफारसि गर्छन्। उपचारको प्रमुख लक्ष्य रक्तचापलाई सामान्य अवस्थामा राख्ने, हृदयाघात, पक्षघात, मिर्गाैला फेलर आदिबाट बचाउने र आयु लम्ब्याउने हुन्छ।

उच्च रक्तचापको समयमा सही उपचार नगरेमा वा औषधी छोडेमा रक्तको चाप तथा दबाब रक्तनलीमा पर्छ अनि रक्तनली फुट्छ, जसबाट मुटु र अन्य अंग नष्ट हुन्छन्। यसबाट कोरोनरी मुटुरोग, पक्षघात, मुटु फेलर, हृदयाघात, मिर्गाैला रोग आदि हुन्छ। त्यस्ौ रक्तनलीहरू कडा भएर एथेरोस्क्लोरोसिस्, मस्ितष्कमा रक्तसञ्चार गर्ने रक्तनली फुटेर रगतको ढिका जमी पक्षघात हुन्छ। उच्च रक्तचाप भएका व्यक्तिलाई पक्षघात हुने जोखिम ४ देखि ६ गुणा बढी हुन्छ। त्यस्तै मिर्गाैला फेलरको ९० प्रतिशत कारक तत्त्व उच्च रक्तचाप हो। त्यस्तै, रेटिनाको रक्तनली फुटेर दृष्टि नष्ट हुन्छ, मस्ितष्कमा नसा फुटेमा पक्षघात हुन्छ। रक्तचाप मधुमेहका लागि जोखिम कारक तत्त्व पनि हो। गर्भवती महिलामा पि्र-इक्लाम्प्सीया भएर ज्यान जाने खतरा हुन्छ। यौन दुर्बलता, फोक्सोमा पानी जम्ने, नाथ्री फुट्ने, छातीमा पीडा हुने, मस्ितष्कघात हुने आदि हुन्छ। त्यस्तै उच्च रक्तचापका लागि प्रयोग गर्ने औषधीको पाश्र्व प्रभावस्वरूप वृद्धावस्थामा नितम्बको हाड भाँचिने, अल्सर हुने, नपुंशकता हुने, मुटुको क्रियाकलापमा असर गर्ने मात्र होइन, औषधीसेवीलाई अन्यको तुलनामा मधुमेह हुने सम्भावना ११ गुणा बढी हुन्छ।

तसर्थ, यस्तो मौन घातक उच्च रक्तचाप र यसको असरबारे जनचेतना फैलाउने, रक्तचाप परीक्षण गर्न प्रोत्साहित गर्ने, उच्च रक्तचापको औषधी आजीवन सेवन गर्नुपर्ने भएकाले यसको निःशुल्क व्यवस्था गर्ने, परीक्षणको प्रविधि विकेन्दि्रत गर्ने, अशिक्षित तथा निम्न आय भएको वर्ग जोखिम समूह भएकाले उक्त वर्गप्रति लक्षित रोकथामको कार्यक्रम सञ्चालन गर्नेजस्ता आधारभूत स्वास्थ्यसेवाको विस्तार गर्नु अपरहिार्य भएको छ।

कारण तथा जोखिम तत्त्वहरू

उमेर बढ्दै जाँदा रक्तनलीको लचकता घट्ने अर्थात् रक्तनली कडा हुने भएकाले।

वंशाणुगत तथा पारविारकि इतिहास।

मोटो व्यक्तिहरू -विशेष गरी ठूलो पेट भएका)मा उच्च रक्तचापको जोखिम दुईदेखि छ गुणा बढी छ।

नुनको अत्यधिक सेवन।

दिनमा एकपटकभन्दा बढी वा अत्यधिक मदिरा सेवन।

जन्मान्तरका लागि हार्मोन औषधीको सेवन।

निस्िक्रय तथा आरामदायी जीवनशैली।

धुम्रपान, सूर्तिजन्य पदार्थको सेवन।

तनाव तथा धपेडीयुक्त जीवनशैली।

खानामा चिल्लो तथा बोसोको अत्यधिक प्रयोग।

मधुमेह, मिर्गाैलाका रोग, थाइराइडसम्बन्धी समस्या।

केही औषधीहरू जस्तै- उत्तेजक औषधी, डाइट चक्की, रुघाखोकीमा प्रयोग हुने औषधी, जीवनरक्षक औषधी आदिको अत्यधिक सेवन।

क्याल्सियम, पोटासियम, म्याग्नेसियम तथा भिटामिन 'डी'को कमी।

उच्च कोलेस्ट्रोल

इन्सुलिनले काम गर्न छोडेका मधुमेहका बिरामीहरू।

दीर्घ मिर्गाैलाका रोग, मिर्गाैलामा रक्तप्रवाह गर्ने रक्तनलीको रोग, धेरै समय मदिरा सेवन, हर्मोनको खराबी तथा इन्डोक्राइन ट्युमर भएका बिरामीहरू।

लक्षणहरू

३३ प्रतिशतभन्दा बढी रक्तचापका बिरामीहरूलाई रक्तचापको लक्षण देखिँदैन। त्यसकारण उच्च रक्तचापलाई मौन घातक रोगका रूपमा लिइन्छ।

टाउको दुख्नु -विशेषतः पछाडीको भाग)।

वाकवाकी तथा वान्ता आउनु।

रंिगटा लाग्नु/हुत्तिनु।

हलुंगोपन महसुस गर्नु।

दृष्टिमा परविर्तन हुनु, धमिलो देख्नु।

थकाइ लाग्नु, कमजोरी हुनु।

छाती दुख्नु तथा सास फेर्न गाह्रो हुनु।

अलिकति हिँड्दा पनि खुट्टा दुख्नु।

मुटुको ढुकढुकी अनियमित हुनु।

धेरै पसिना आउनु।

पिसाबमा रगत देखिनु।

नाकबाट रगत आउनु।

आँखामुनि, पेट वा खुट्टा सुन्निनु।

रोकथाम

संवेदनशील अंगहरूमा पुगेर पक्षघात, हृदयाघात, मिर्गौला फेलर आदि हुन नदिन समय-समयमा रक्तचापको परीक्षण, उपचार र नियन्त्रण गर्ने।

पोषिलो तथा कम चिल्लो खाना खाने।

नियमित रूपमा शारीरकि अभ्यास गर्दा उच्च रक्तचापको जोखिम २० देखि ५० प्रतिशत कम हुन्छ।

नुनको कम प्रयोग गर्ने। तयारी खाजा, बट्टाको खाना, रेस्टुराँको खाना तथा सोडियमको मात्रा भएको खाद्य पदार्थ निकै कम सेवन गर्ने।

मोटोपन घटाउने।

ठीक्क मात्रामा मद्यपान गर्ने।

धुम्रपान नगर्ने। निकोटिनले रक्तनलीलाई क्षति गर्छ तथा साँघुरो बनाउँछ।

उच्च रक्तचापको औषधी नियमित रूपमा सेवन गर्ने।

तनावलाई न्यूनीकरण गर्ने तथा मनोरञ्जनका उपायहरू अवलम्बन गर्ने।

निन्द्रा, आराम तथा हिँडडुलमा ध्यान दिने।

रातो मासु, कुखुराको छाला, चीज, केक कम खाने।

प्रशस्त मात्रामा फलफूल, तरकारी, अन्न, माछा, कुखुरा, चिल्लो कम भएको दुग्ध पदार्थ सेवन गर्ने।

भुटेको/तारेको तथा पोलेको नखाने।

म्याग्नेसियम पाइने खानाहरू -जस्तै- अन्न, हरयिो सागपात, बदाम, टुसा उमारेको गेडागुडी, सुकेको केराउ, सिमी), पोटासियम पाइने खानाहरू -जस्तै- फलफूल, तरकारी, दूध, माछा), क्याल्सियम पाइने खानाहरू -जस्तै- दूध, दही) प्रशस्त खाने।

कम्तीमा हप्ताको दुईपटक माछाको सेवन गर्ने। माछामा ओमेगा-३ नामक तेल हुन्छ, जसले कोलेस्ट्रोल तथा उच्च रक्तचापलाई कम गर्छ।

नियमित रूपमा लसुनको सेवन गर्ने।

उच्च रक्तचाप बच्चाहरूमा पनि हुने भएकाले पोषण शिक्षा, शारीरकि अभ्यास र हृदयमैत्री जीवनशैली सिकाउने।

Source:Nepal

Premature ejaculation

Posted by Anonymous Health 2:03 AM

Definition
Premature ejaculation (PE) refers to the persistent or recurrent discharge of semen with minimal sexual stimulation before, on, or shortly after penetration, before the person wishes it, and earlier than he expects it. In making the diagnosis of PE, the clinician must take into account factors that affect the length of time that the man feels sexually excited. These factors include the age of the patient and his partner, the newness of the sexual partner, and the location and recent frequency of sexual activity.Most men experience premature ejaculation at least once in their lives. Often adolescents and young men experience premature ejaculation during their first sexual encounters, but eventually learn ejaculatory control.The term "premature ejaculation" is not well defined in medical circles and is sometimes considered to be more of a marketing tool than a medical condition.Because there is great variability in both how long it takes men to ejaculate and how long both partners want sex to last, researchers have begun to form a quantitative definition of premature ejaculation. Current evidence supports an average intravaginal ejaculation latency time of six and a half minutes in 18-30 year olds. If the disorder is defined as an IELT percentile below 2.5, then premature ejaculation could be suggested by an IELT of less than about one and a half minutes. Nevertheless, it is well accepted that men with IELTs below 1.5 minutes could be "happy" with their performance and do not report a lack of control and therefore do not suffer from PE. On the other hand, a man with 2 minutes IELT may have the perception of poor control over his ejaculation, distressed about his condition, has interpersonal difficulties and therefore be diagnosed with PE.

Possible psychological and environmental factors
Psychological factors commonly contribute to premature ejaculation. While men sometimes underestimate the relationship between sexual performance and emotional well-being, premature ejaculation can be caused by temporary depression, stress over financial matters, unrealistic expectations about performance, a history of sexual repression, or an overall lack of confidence. Interpersonal dynamics strongly contribute to sexual function, and premature ejaculation can be caused by a lack of communication between partners, hurt feelings, or unresolved conflicts that interfere with the ability to achieve emotional intimacy. Neurological premature ejaculation can also lead to other forms of sexual dysfunction, or intensify the existing problem, by creating performance anxiety. In a less pathological context, premature ejaculation could also be simply caused by extreme arousal.

According to the theories developed by Wilhelm Reich, premature ejaculation may be a consequence of a stasis of sexual energy in the pelvic musculature which prevents the diffusion of such energy to other parts of the body.

According to ayurveda when vayu gets vitiated it causes premature ejaculation. The following causes vitiates vata
• Consuming stale, spicy, cold and junk food (Men who are away from
home on business mostly consume this sort of food )
• staying up for long hours at night .
• long gap between meals
• Controlling natural urges (this happens during long corporate
meetings)
• Physical and mental exertion.
• Under nourishment due to worries and grief
• Sitting for long hours in uncomfortable chairs.
• Traveling at high speeds.

Symptoms
In PE, ejaculation occurs earlier than the patient and/or the couple would like, thus preventing full satisfaction from intercourse, especially on the part of the sexual partner, who frequently fails to attain orgasm. PE is almost invariably accompanied by marked emotional upset and interpersonal difficulties that may add frustration to an already tense situation, which makes the loss of sexual fulfillment even worse. It is also important to differentiate male orgasm from ejaculation. Some men are able to distinguish between the two events and enjoy the pleasurable sensations associated with orgasm apart from the emission of semen, which usually ends the moment of orgasm. In these cases, the partner is capable of achieving orgasm and sexual satisfaction

Four stage model of the sexual response
Excitement phase
The excitement phase (also known as the arousal phase or initial excitement phase) is the first stage of the human sexual response cycle. It occurs as the result of any erotic physical or mental stimulation, such as kissing, petting, or viewing erotic images, that lead to sexual arousal. During the excitement stage, the body prepares for coitus, or sexual intercourse, in the plateau phase.

Plateau phase
The plateau phase is the period of sexual excitement prior to orgasm.

The plateau phase is the second phase of the sexual cycle, after the excitement phase. Further increases in circulation and heart rate occur in both sexes, sexual pleasure increases with increased stimulation, muscle tension increases further. Also, respiration continues at an elevated level.

During this phase, the male urinary bladder closes (so as to prevent urine from mixing with semen, and guard against retrograde ejaculation) and muscles at the base of the penis begin a steady rhythmic contraction. Males may start to secrete seminal fluid or pre-ejaculatory fluid and the testicles rise closer to the body.

At this stage females show a number of effects. The areola and labia further increase in size, the clitoris withdraws slightly and the Bartholin glands produce further lubrication. The tissues of the outer third of the vagina swell considerably, and the pubococcygeus muscle tightens, reducing the diameter of the opening of the vagina and creating what Masters and Johnson refer to as the orgasmic platform. For those who never achieve orgasm, this is the peak of sexual excitement. Both men and women may also begin to vocalize involuntarily at this stage.

Prolonged time in the plateau phase without progression to the orgasmic phase may result in frustration if continued for too long (see Orgasm control).

Orgasmic phase

Orgasm is the conclusion of the plateau phase of the sexual response cycle, and is experienced by both males and females. It is accompanied by quick cycles of muscle contraction in the lower pelvic muscles, which surround both the anus and the primary sexual organs. Women also experience uterine and vaginal contractions. Orgasms are often associated with other involuntary actions, including vocalizations and muscular spasms in other areas of the body, and a generally euphoric sensation. Heart rate is increased even further.

In men, orgasm is usually associated with ejaculation. Each spurt is associated with a wave of sexual pleasure, especially in the penis and loins. Other sensations may be felt strongly among the lower spine, or lower back. The first and second convulsions are usually the most intense in sensation, and produce the greatest quantity of semen. Thereafter, each contraction is associated with a diminishing volume of semen and a milder wave of pleasure.

Orgasms in females may also play a significant role in fertilization. The muscular spasms are theorized to aid in the locomotion of sperm up the vaginal walls into the uterus.

Resolution phase
The resolution phase occurs after orgasm and allows the muscles to relax, blood pressure to drop and the body to slow down from its excited state.

Men and women may or may not experience a refractory period, and further stimulation may cause a return to the plateau stage. This allows the possibility of multiple orgasms in both sexes. However, typically men enter this refractory period and some may find continued stimulation to be painful after the orgasmic phase. Women do not have a similar refractory period and can repeat the cycle almost immediately.

In addition, refractory periods range from human to human, with some being immediate (no refractory) and some being as long as 12 to 24 hours.

Remedies
Many techniques are used to control premature ejaculation. “The squeeze technique” is popular and effective amongst all. Squeeze technique is a behavioral therapy. If a man senses that he is about to experience premature ejaculation, he interrupts sexual relations. Then the man or his partner squeezes the shaft of his penis between a thumb and two fingers applying gentle pressure just below the head of the penis for 20 seconds. And then sexual relations can be resumed. The technique can be repeated as often as necessary. When this technique is successful, it enables the man to learn to delay ejaculation with the squeeze, and eventually, to gain control over ejaculation without the squeeze.

The Masters & Johnson method:
• The best way to combat premature ejaculation is by learning to
control the sensations prior to orgasm. This method takes time and
practice, but it is very effective.
• First you need to bring yourself close to orgasm (this can be
done via masturbation, without the involvement of your partner) and then
stop and relax before recommencing. Each time you need to bring yourself
closer to orgasm until finally you cannot control it. If you do this
often enough, you will learn where your point of climax is. This is
helpful when interacting with your partner.
• You will need to practice reaching your climax point with your
partner by engaging in non-penetrative sex so that when you feel it is
near, you signal them to stop and you allow your erection to subside.
This also needs to be repeated so that you and your partner are familiar
with the procedure.
• Once you feel you are ready for intercourse, it is best to start
by lying on your back so that you can guide your partner during
penetration. When you are near orgasm, give your partner a signal to stop
and you should relax and start again. Once you get the hang of it (it may
take several weeks or months), premature ejaculation shouldn’t be too
much of a problem.
• A variant of this method involves the partner squeezing the tip
of the penis just before orgasm ("squeeze technique"). This pushes blood out of the penis and reduces the erection.

Herbal Remedy:
a) Shilajit
b) Chandraorava wati
c) Banga Bhasma
d) Sukrastambhana Rasayan etc.
Source:Ayurnepal

Loss of Libido

Posted by Anonymous Health 1:01 AM

Description
Libido is conscious or unconscious sexual desire. Loss of libido is a sexual dysfunction relating to loss of sexual desire or sexual drive and is also termed hypoactive sexual desire disorder (DSM-IV). Loss of libido must not be confused with other sexual dysfunctions as these can impair libido.Contrary to beliefs that problems surrounding female sexuality are psychological in nature, Recent research has discovered that many forms of female sexual dysfunction often are the result of low hormonal levels. Hormones are directly responsible for female sex drive and libido. Loss of libido can lead to difficulty in intimate relationships and contribute to marital problems.

Physical factors contributing to sexual problems include:
Drugs, such as alcohol, nicotine, narcotics, stimulants, antihypertensives (medicines that lower blood pressure), antihistamines, and some psychotherapeutic (drugs that treat psychological problems such as depression) drugs
Emotional conditions
General stress
Normal relationship
Fear of pregnancy
Relationship problems
Anxiety
Depression
Depressive conditions
Post-natal depression
Homosexuality - reduced libido regarding the opposite gender.
Illness - a current illness
Recent physical illness - recovery phase of an illness can still have reduced libido.
Physical sexual performance conditions
Painful intercourse
Recent childbirth - causes both emotional changes reducing libido, and physical injury related to a vaginal birth.
Sexual problems (see Sexual symptoms)
Impotence
Vaginal dryness
Medical conditions
Hormonal conditions
Menopause
Pregnancy
Low testosterone
Flu
Glandular fever
Any medical condition causing fatigue, tiredness, etc
Certain illicit drugs (see Drug abuse)
Marijuana - a form of cannabis
Cannabis

Herbs which are useful in loss of libido:

Safed Musli (Chlorophytum Borivilianum):

Ashwagandha (Withania somnifera) :

Shilajeet (Asphaltum) :

Garlic:
Garlic is one of the most remarkable home remedies in the treatment of sexual disorder & loss of libido. It is a natural and harmless aphrodisiac. Garlic has a pronounced aphrodisiac effect.

Drumstick:
A soup made with drumstick flowers boiled in milk is very useful as a sexual tonic in the treatment of loss of libido. It is also useful in the functional sterility in both males and females. The powder of the dry bark is also valuable in impotency, premature ejaculation and thinness of semen. Powder of the dry bark should be boiled in half a liter of water of about half an hour. Thirty grams of powder, mixed with tablespoon of honey, should be taken thrice daily.

Ginger:
The juice extracted from ginger is a valuable aphrodisiac and beneficial in the treatment of loss of libido. For better results, half a teaspoon of ginger juice should be taken with a half boiled egg and honey, once daily at night for a month. It is said to relieve impotency, premature ejaculation and spermatorrhoea.

Diet:
Diet is an important factors, to begin with the patient should adopt an exclusive fresh fruit diet. Take fresh fruits and fresh fruit juice twice daily. Concentrate on foods like nut, cereals , some green vegetables, fruits, milk, honey etc.
Avoid smoking, alcohol, tea, coffee all processed canned refined and denatured foods especially white sugar and white flour and products made from them.

Ayurvedic supplements for Sexual disorder:
Musli Pak
Shilajeet
Ashwagandharishta
Sri Gopal Taila

Yoga to cure Sexual disorder:
The Bow (Dhanur Asana)
The Shoulder Stand (Sarvang Asana)
The Plough (Hala Asana)
Source:Ayurnepal

Erectile dysfunction (Impotence)

Posted by Anonymous Health 12:34 AM

उच्च रक्तचापको योग चिकित्सा

Posted by Anonymous Health 1:32 AM